และแล้วอิชั้นก็ได้รู้ความจริงว่าคุณชายท่านชวนอิชั้นไปดูหนังนั้นเป็นแค่เรื่องหลอกลวง คุณชายมันชั่วร้ายมากๆเลยมันหลอกให้อิชั้นมีความหวังว่าจาได้ไปดูหนัง แต่เปล่าเลยมันหลอกอิชั้นเจ้าค่ะ มันแค่หาข้ออ้างเอาตัวอิชั้นออกจากห้องเพื่อไปทำมิดีมิร้าย ต้องร้องทุกข์กับท่านเปาแล้วล่ะ เรื่องของเรื่องก็คือคืนก่อนหน้านี้มันดันไปบ้านผีสิงกะเพื่อน เพื่อนๆรู้ว่ามันกลัวผีขึ้นสมองก็เลยท้ามันว่าถ้ามึงกล้าไปกูเลี้ยงข้าวมื้อใหญ่มึงเลยมึงเลือกร้านได้เลย ไอ้มันก็ตระกะมากมันเห็นแก่กินมากกว่ากลัวผี และที่สำคัญมันกลัวเสียฟอร์มค่ะ(อันนี้อิชั้นว่าเอง) พอมันไปมามันก็กลัวว่าคุณผีจาตามมันมามันก็เลยพาอิชั้นนี่แหละเป็นตัวกันผีให้มัน อิชั้นจึงต้องย้ายที่นอนมานอนห้องมันด้วยเหตุฉะนี้แหละ แต่มันช่างแสนดีมากเลยมันบอกว่าเดี๋ยวนะเปิ้ลแวะห้องเราแป๊บนึงก่อน เราลืมส่งงานให้อาจารย์น่ะ พอเข้าไปมันก็เปิดคอมทำท่าส่งงานให้อาจารย์แล้วมันก็บอกเออนี่มีหนังในเครื่องสนุกมากเลยไม่ต้องเสียตังค์ไปดูที่โรงหนังเลย ดูที่นี่ดีกว่า ไอ้เรารึก็นึกว่าเออดีเหมือนกันเรื่องนี้มันน่าสนุกกว่าหนังผีในโรงอีก หารู้ไม่ที่แท้ก็แผนการมันนั่นเอง พอดูหนังจบเราก็บอกให้มันไปส่งมันก็อิดออดอยู่นั่นแหละ บอกเราดึกแล้วนอนนี่แหละ
"เทอ เค้ายังไม่ได้อาบน้ำจานอนได้ไง"
"ก็อาบดิห้องน้ำมี แล้วเสื้อผ้าก็ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก เค้าไม่เหม็น"
ดูมัน มันมีความพยายามหลอกให้ชั้นนอนที่ห้องมันขนาดไหน
"แปรงสีฟันไม่มี"
อิชั้นก็ไม่ยอมแพ้จากลับไปนอนที่ห้องลูกเดียว
"เดี๋ยวเค้าหาให้"
อ้าวทีนี่แหละจาหาข้ออ้างอารัยอีกฟะนี่
แท้ที่จริงมันกลัวผีมานอนข้างๆ เอาเพื่อนมานอนดีกว่า ไอ้จะไปชวนเพื่อนผู้ชายด้วยกันมันก็กลัวเสียฟอร์ฒสิพะย่ะค่ะ ความซวยมันเลยมาตกที่ชั้นนี่แหละ ดันมาเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวของพวกมัน จริงๆพวกมันคงไม่นึกหรอกว่าเพื่อนมันเป็นผู้หญิงน่ะ อิชั้นว่านะ ตกลงแล้วคืนนี้ก็ต้องนอนที่ห้องมันจนได้ ก็ไอ้ความใจอ่อนนี่แหละนะ พอมันบอกว่ามันกลัวผีและสารภาพความจริงออกมาก็เห็นใจมันอีก เห้อ นี่ล่ะน้ามีเพื่อนบ้า ๆก็รับกรรมอย่างนี้แหละ
